Gelijke monniken, gelijke kappen – De Inlenersbeloning

De inlenersbeloning houdt in dat de inlener dezelfde beloning hanteert voor alle medewerkers in een gelijkwaardige functie. Dus bijvoorbeeld: een ingehuurde receptionist(e) of magazijnmedewerker dient dezelfde beloning te krijgen voor zijn/haar werkzaamheden als andere receptionistes in dienst bij deze werkgever (of vergelijkbare functies).  Vanaf aanstaande maandag, 30 maart 2015, heeft iedere uitzendkracht, payrollmedewerker of willekeurige elke andere flexmedewerker recht op de inlenersbeloning. Kortom: Gelijke monniken, gelijke kappen!

Maar wat houdt dan “beloning” in? Het gaat hier voor het merendeel om de primaire arbeidsbeloning. Het betreft dan het geldende periodeloon (uur-, dag-, week- of maand beloning) in de daarvoor geldende schaal, waarbij wordt gekeken naar een werknemer, die een gelijksoortige functie uitoefent. Daarbij zal ook rekening gehouden moeten worden met zaken als reis- en verblijfkosten, toeslagen voor overwerk en onregelmatigheidstoeslag. Tot slot heeft de flexmedewerker recht op loonsverhogingen, periodieken en ADV.

Zaken als bonus en pensioen tellen gelukkig niet niet mee, alhoewel Minister Asscher dat heel graag anders zou willen zien. In het artikel over het aanpakken van Payrollbedrijven valt daar meer over te lezen. Ook is het niet zo dat de gehele CAO van de inlener moet worden overgenomen. Het gaat hier alleen om de beloningsmethodiek. Als de CAO van de inlener voorziet in beloningsafspraken, dan dienen die te worden overgenomen. Voor al het overige dient de ABU-CAO of NBBU-CAO te worden toegepast.

Wie is er verantwoordelijk voor de handhaving van deze wet? De SNCU (Stichting Naleving CAO Uitzendkrachten). Wie is aansprakelijk?  Dat is een mooi onderwerp voor een volgende blog! Weet in ieder geval dat het moet zoals omschreven.